Hoeveel flossstokjes moet je gebruiken? Een complete gids voor gezond tandvlees

Het korte antwoord: één flossoogst per sessie

Voor de dagelijkse schoonmaak kunt u één flossprikker voor uw hele mond plannen. Veeg het flosssegment tussen elk paar tanden, buig het rond de zijkant van elke tand in een C-vorm, schuif het voorzichtig net onder de tandvleesrand en ga naar de volgende opening. Wanneer u klaar bent met de laatste kies, gooit u de kies weg. Dit is hoe een tandzijdestoker bedoeld is om te worden gebruikt .

Je hebt niet voor elke tand een nieuwe keuze nodig. Het flosssegment op een goed gemaakte plectrum is voorgespannen en lang genoeg om een ​​volledige passage te voltooien als uw techniek correct is. Een single-pick-sessie voorkomt ook dat de bacteriën en tandplak die van uw eerste tanden zijn verwijderd, weer op uw laatste tanden worden overgebracht.

Waarom de one-pick-regel zinvol is

Tandartsprofessionals beschouwen een flossprikker om drie praktische redenen als een product voor eenmalig gebruik.

Het flosssegment verliest prestatie

Na een paar contacten worden de flossvezels losser, platter en beginnen te rafelen. Gerafeld flossdraad kan niet zo diep in de ruimte tussen tand en tandvlees reiken, en het is waarschijnlijker dat het tussen strakke tanden scheurt of breekt. Een nieuwe keuze geeft u een consistente spanning van de eerste tot de laatste tand.

Hygiëne gaat over overdracht, niet over uiterlijk

Tandplak en mondbacteriën hechten zich na elke passage aan de flossdraad. Door een plectrum af te spoelen onder de kraan wordt zichtbaar vuil verwijderd, maar wordt de streng niet gesteriliseerd. Als u doorgaat met dezelfde keuze, kunnen bacteriën van de ene interdentale ruimte naar de andere worden verplaatst, wat in de eerste plaats het doel van het reinigen tussen uw tanden tegenwerkt.

Het handvat en de punt slijten ook

De puntige punt is handig om voedsel dat tussen de tanden zit eruit te halen, maar na een sessie met de hele mond verzamelt het dezelfde biofilm. De grip wordt ook glad. Deze kleine veranderingen verminderen de controle precies wanneer u naar de achterste kiezen reikt.

Wanneer u twee of drie keuzes nodig heeft

De one-pick-regel is een praktische basislijn, geen strikte wet. Verschillende situaties maken het verstandig om een ​​tweede of derde keuze in de buurt te houden.

• Bretels of vaste houders. Beugels, draden en elastieken versnipperen floss snel. Orthodontische patiënten hebben vaak twee tot drie prikken nodig voordat de hele mond schoon aanvoelt.
• Strakke contactpunten. Als de floss tussen aangrenzende tanden breekt of versnippert, schakel dan over naar een nieuwe plectrum in plaats van de draad erdoor te forceren.
• Kronen, bruggen of implantaten. Bij restauraties ontstaan ​​onregelmatige oppervlakken die extra passages nodig hebben, en de flossdraad heeft de neiging sneller te rafelen eromheen.
• Zware voedselimpact. Na een maaltijd met vlees of vezelige groenten kun je één prikker gebruiken om het hoofdstuk los te maken en een tweede prikker voor de volledige mondpas.

Floss-picks versus traditionele floss: wat de jaarlijkse telling betekent

De meest voorkomende kritiek op flossprikkers betreft het afval dat wordt gegenereerd door plastic voor eenmalig gebruik, dus het is de moeite waard om precies te zijn. Bij één pluk per dag gebruik je ongeveer 365 plectrums per jaar. Twee keer per dag, ongeveer 730. Na elke maaltijd ongeveer 1.095. Traditionele flossdraad produceert minder individuele eenheden, maar heeft een steilere leercurve en is moeilijker te gebruiken buiten de badkamer.